Gure barneko gosea

361 gure barruko gosea«Denek itxaropentsu begiratzen dizute, eta une egokian elikatzen dituzu. Zure eskua zabaltzen duzu eta zure izakiak betetzen dituzu ... »(Salmoa 145, 15-16 HFA).

Batzuetan gosea sentitzen dut oihukatzen nonbait nire barnean. Nire buruan saiatzen naiz ez errespetatzen eta denbora batez zapaltzen. Bat-batean, berriz, argira ateratzen da.

Irrikaz ari naiz, gure baitan sakontasuna hobeto barneratzeko gogoaz, beste gauzez bete nahian ari garen betetze oihuaz. Badakit gehiago nahi dudala Jainkoarengandik. Baina arrazoiren batengatik garrasi honek urruntzen nau, emateko gai naizena baino gehiago eskatuko balu bezala. Sortzen uzten badut beldurra da nire alde izugarria erakutsiko lukeena. Nire ahultasuna erakutsiko luke, zerbait edo norbait handiagoaren menpe egoteko beharra agerian utziko luke. Davidek Jainkoaren gosea zuen, hitzez adierazi ezin zena. Salmoz salmo idatzi zuen eta oraindik ezin zuen azaldu zer esan nahi zuen.

Esan nahi dut noizean behin denok bizi dugula sentimendu hori. Eginetan 17,27 zera dio: «Hori guztia egin zuen jendeak bere bila zedin nahi zuelako. Sentitzeko eta aurkitzeko gai izan beharko zenuke. Eta benetan, oso gertu dago gutako bakoitzarengandik!" Jainkoa da haren irrikaz sortu gaituena. Tiratzen gaituenean, gosea sentitzen dugu. Askotan isilunetxo bat egiten dugu edo otoitz bat egiten dugu, baina ez dugu benetan denborarik hartzen haren bila. Minutu batzuk ahalegintzen gara haren ahotsa entzuten eta gero amore ematen dugu. Lanpetuegi gaude gehiago eusteko, oi bakarrik ikusi ahal izan genuen berarengandik zenbat hurbildu ginen. Benetan espero genuen zerbait entzutea? Hala bada, ez al genuke gure bizitza horren menpe egongo balitz bezala entzungo?

Gose hori halakoa da, gure Sortzaileak ase nahi duela. Erizatzeko modu bakarra Jainkoarekin denbora pasatzea da. Gosea indartsua bada, denbora gehiago behar dugu horrekin. Denok dugu bizitza lanpetuta, baina zer da garrantzitsuena guretzat? Bera hobeto ezagutzeko prest al gaude? Nola prest zaude? Eta goizean ordubete baino gehiago eskatuko balu? Eta bi ordu eskatuko balu eta baita bazkaltzeko tartea ere? Eta atzerrira joateko eta ebanjelioa inoiz entzun ez duten jendearekin bizitzeko eskatuko balu?

Prest al gaude gure pentsamenduak, denbora eta bizitza Kristoren esku uzteko? Dudarik gabe, mereziko du. Saria handia izango da, eta baliteke jende asko zuregatik ezagutzea.

otoitza

Aita, eman iezadazu gogoa bihotz-bihotzez zure bila joateko. Zuregana hurbiltzen garenean gu ezagutuko zarela hitzeman zenizun. Gaur zuregana hurbildu nahi dut. Amen

by Fraser Murdoch


pdfGure barneko gosea